Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

w Łukowie

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki


 

Zespół uzależnienia od alkoholu

Email Drukuj PDF

Alkohol to cichy, codzienny wróg życia rodzinnego i społecznego. Na świecie jest trzecią, w Europie drugą najczęstszą przyczyną utraty zdrowia i przedwczesnej śmierci. Dlatego Światowa Organizacja Zdrowia uznaje go za substancję szkodliwą, której nawet najmniejsza ilość niesie ryzyko dla zdrowia. W Polsce z powodu alkoholu rocznie umiera ponad 12 tysięcy osób. Co trzecia osoba leczona w szpitalu psychiatrycznym przebywa w nim z powodu następstw uzależnienia i nadużywania alkoholu. Liczbę osób uzależnionych w Polsce można oszacować na ok. 850 tys., zaś pijących alkohol szkodliwie na ok. 3,6 mln.
Statystyczny Polak spożywa ponad 9 litrów czystego alkoholu rocznie. Po wyłączeniu z grupy badawczej najmłodszych, ta ilość wzrasta do 13 litrów. Co trzecia kobieta w ciąży pije alkohol. 57 % nastolatków regularnie sięga po alkohol. Wzrasta jego spożycie przez dziewczęta, które piją już niemal tyle samo, ile chłopcy. Negatywne efekty spożywania alkoholu przynoszą również olbrzymie straty ekonomiczne.
Uzależnienie od alkoholu jest zaburzeniem psychicznym i zaburzeniem zachowania, które diagnozuje się w oparciu o Międzynarodową Statystyczną Klasyfikację Chorób i Problemów Zdrowotnych. W procesie diagnozowania uczestniczą lekarze psychiatrzy, specjaliści psychoterapii uzależnień i psychologowie z doświadczeniem klinicznym.

Picie alkoholu staje się problemem gdy:

  • zwiększa się ilość i częstotliwość spożywania alkoholu,
  • zmienia się funkcja picia i rola alkoholu w życiu (picie nie jest tylko elementem wzorca kulturowego, ale staje się lekarstwem na stres, smutek, samotność, lęk),
  • postępuje przywiązanie do sytuacji picia (narasta koncentracja na sytuacjach związanych z piciem, oczekiwanie na moment picia, celebrowanie picia, niepokój w sytuacji niemożności napicia się),
  • alkohol spożywany jest w nieodpowiednich sytuacjach jak: okres ciąży i karmienia piersią, prowadzenie pojazdów, przy spożywaniu leków wchodzących w reakcje z alkoholem, pomimo chorób wykluczających spożywanie alkoholu itp. nasilają się incydenty upojenia,
  • pojawia się zaniepokojenie piciem i uwagi krytyczne wyrażone przez osoby bliskie oraz sygnały sugerujące ograniczenie ilości lub powstrzymania się od picia,
  • używanie alkoholu staje się sposobem usuwania przykrych skutków poprzedniego picia (klinowanie),
  • pojawiają się trudności w przypominaniu sobie co się działo poprzedniego dnia w sytuacjach związanych z piciem,
  • rosną negatywne konsekwencje nadużywania alkoholu, a mimo to picie jest nadal kontynuowane.

Zespół uzależnienia od alkoholu zgodnie z kryteriami zawartymi w 10 edycji Międzynarodowej Klasyfikacji  Chorób, Urazów i Przyczyn Zgonów należy definiować jako wystąpienie przynajmniej trzech z następujących objawów, w okresie przynajmniej jednego miesiąca lub w ciągu ostatniego roku w kilkukrotnych okresach krótszych niż miesiąc:

  1. silne pragnienie lub poczucie przymusu picia,
  2. upośledzenie zdolności kontrolowania zachowań związanych z piciem (upośledzenie zdolności powstrzymywania się od picia, trudności w zakończeniu picia, trudności w ograniczaniu ilości wypijanego alkoholu),
  3. fizjologiczne objawy zespołu abstynenckiego w sytuacji ograniczenia lub przerwania picia (drżenie, nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty, biegunka, bezsenność, niepokój, w krańcowej postaci majaczenie drżenne) lub używanie alkoholu w celu uwolnienia się od objawów abstynencyjnych,
  4. zmieniona (najczęściej zwiększona) tolerancja alkoholu, potrzeba spożywania zwiększonych dawek dla osiągnięcia oczekiwanego efekty,
  5. koncentracja życia wokół picia kosztem zainteresowań i obowiązków,
  6. uporczywe picie alkoholu mimo oczywistych dowodów występowania szkodliwych następstw picia.

Porady dla członków rodziny alkoholika:

  • nie musisz dłużej uciekać od choroby. Zacznij uczyć się faktów dotyczących uzależnienia,
  • nie musisz dłużej obwiniać alkoholika za swoje życie. Zacznij koncentrować się na własnych działaniach, to dzięki nim możesz się  podnieść albo załamać,
  • nie musisz dłużej kontrolować picia alkoholika. Dowiedz się o dobry program leczniczy i zacznij namawiać go do leczenia,
  • nie musisz dłużej przychodzić "z pomocą" alkoholikowi. Zacznij pozwalać mu na cierpienie i ponoszenie odpowiedzialności za konsekwencje wynikające z jego picia,
  • nie musisz dłużej krążyć wokół powodów jego picia. Skieruj uwagę na siebie, staraj się wracać do wzorów normalnego życia,
  • nie musisz dłużej grozić. Zacznij mówić to co myślisz i robić to co mówisz,
  • nie musisz dłużej przyjmować ani wyłudzać obietnic. Odrzucaj je i nie opieraj na nich żadnych planów,
  • nie musisz dłużej ukrywać faktu, że szukasz pomocy. Zacznij otwarcie mówić o tym alkoholikowi,
  • nie musisz dłużej narzekać, oburzać się, gderać, wygłaszać kazań ani się przymilać. Zacznij rzeczowo informować alkoholika o jego niewłaściwym postępowaniu. Potraktuj go jako osobę dorosłą,
  • nie musisz dłużej pozwalać alkoholikowi na atakowanie Ciebie i Twoich dzieci. Zacznij ochraniać siebie, poszukaj sojuszników, odrzuć tajemnicę,
  • nie musisz być marionetką. Zacznij istnieć osobno.
 
Odsłon : 343196

stat4u


Kto jest online

Naszą witrynę przegląda teraz 23 gości 

Polecamy